„Kredyt” pochodzi od łacińskiego słowa „credere”, co oznacza coś w rodzaju: wierzyć, powierzać, ufać.
KREDYT nr 1-7 – Filmy Łańcuszkowe // pracować dla innych //
to partycypacyjny projekt wideo między sztuką a ekonomią, zainicjowany przez Johannesa Burra. Od 2006 roku artysta od czasu do czasu zmieniał strony i w nowych miejscach wcielał się w rolę bankiera. Jako mobilny Bank Kredytowy podróżował po kraju i rozdawał zainteresowanym osobom walizkę z napisem „KREDYT”. W środku znajdowała się m.in. kamera wideo, kasety wideo i formularze umów.
Każdy Kredytobiorca zobowiązał się umownie do przekazania walizki nowej, wybranej przez siebie osobie najpóźniej po siedmiu dniach i nakręcenia z nią filmu. Należało przy tym wykonać cztery zadania. W ten sposób walizka krążyła po świecie, przechodząc przy każdym obiegu przez ręce siedmiu osób. W swobodnej interakcji i współpracy uczestników powstał w każdym przypadku Film Łańcuszkowy.

Po siedmiu osobach i mniej więcej siedmiu tygodniach na każdy obieg walizka wracała do banku pełna odsetek w postaci materiałów filmowych. Jednak wartością dodaną, która powstała, były nie tylko nagrania wideo, które zostały zmontowane w siedem Filmów Łańcuszkowych, ale również interakcje społeczne, które w przeciwnym razie nie miałyby miejsca.
W większości przypadków obieg kredytu kończył się wspólnym posiłkiem uczestników. A Film Łańcuszkowy pokazano w miejscu jego powstania jako instalację wideo na wystawie.
Od samego początku projekt zakładał siedem obiegów kredytowych, a tym samym siedem Filmów Łańcuszkowych. Powstały one w latach 2006-2012 na zaproszenie i we współpracy z: KUNSTHALLE BASEL (Szwajcaria), ARTTRANSPONDER Berlin (Niemcy), KÜNSTLERDORF SCHÖPPINGEN (Niemcy), MUSEU DA UFPA, Belém do Pará (Brazylia), Centrum Sztuki Współczesnej KRONIKA Bytom (Polska) i NEXTEX St. Gallen (Szwajcaria).
Ta strona dokumentuje projekt kredyt: jak powstał, na czym polegał i co się z nim stało…
